Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


multon_edward_-_biografie

Multon, Edward

Biografie


Herman Nicolaas van der Voort (1900-1982), Nederlands veelschrijver die vooral onder het pseudoniem Edward Multon publiceerde. Thans zijn er 26 pseudoniemen van hem bekend, maar het is niet uitgesloten dat er nog meer worden ontdekt.

Op zijn eenentachtigste waren er zo'n vierhonderd boeken van hem verschenen. Ongeveer 200 werden onder de naam Edward Multon uitgebracht. Van der Voort produceerde ongeveer twaalf tot zestien boeken per jaar, genoeg om een luxe leven van te lijden met dure auto's en voortreffelijke woningen.

Gangsters in New York, Gangsters in actie, Gangsters in het wit, Gangsters aan boord, Oliegangsters, Gangsters binnen de poolcirkel en Gangsters zonder meer. Het zijn allemaal titels van Edward Multon, pseudoniem van de Rotterdammer Herman van der Voort. Gangsters, moordenaars, piraten en ander geboefte. Herman van der Voort leefde er van. Met circa 350 boeken is hij is de meest productieve schrijver die ons land heeft voortgebracht. Meer dan de helft schreef hij als Edward Multon, zijn meest bekende schuilnaam. Volgens tellingen van Klaas de Krijger, van het antiquariaat De Papieren Cirkel in Midwoud, zijn er 185 Multons. Maar het aantal titels is veel groter, omdat Multons uitgevers vaak oud werk onder een andere titel op de markt brachten. Zo zijn New York Central (1950), Vogelvrij (1963) en In de greep van The Ghost (1973) verschillende vlaggen voor dezelfde lading.

Naast Edward Multon maakte Herman van der Voort gebruik van een slordige 26 andere aliassen. Hij deed zich voor als Fransman (Jules Moran, Maurice Granville), als Duitser (Werner Klaus), als Spanjaard (Ramón Mendoza), als Italiaan (Lino Monelli), als Arabier (Hamad Al-Salim), als Japanner (Ozaki Kamakura) of als Chinees (Tsjang Wei Foe). Sommige namen gebruikte hij vaak, andere maar een of twee keer.

Niet al het werk van Van der Voort valt overigens onder de noemer misdaad. Hij schreef ook avonturenromans, oorlogsboeken en licht-erotische werkjes. Om de verkoop te bevorderen werd soms zelfs de indruk gewekt dat het om vertalingen van buitenlandse boeken ging. Zo stond op het titelblad van De Vleermuis: 'oorspronkelijke titel: The Bat'. Of dat leugentje echt nodig was, valt te betwijfelen. De boeken gingen toch wel bij duizenden over de toonbank. Bibliotheken behoorden tot de vaste afnemers. Honderdduizenden Nederlanders kregen in de jaren veertig, vijftig en zestig geen genoeg van Multon, Moran en de andere geesteskinderen van de veelschrijver uit Rotterdam.Achterplat van 'Liefde en misdaad'

Van der Voorts eerste verhalen verschenen in de eerste helft van de jaren twintig als feuilleton in het weekblad Groot Rotterdam. Een paar titels: Het geheim van den zwarten diamant, De stille wachters, Liefde en misdaad en Het geheim van het koningsgraf. Deze vervolgverhalen kwamen later uit in boekvorm. Kort voor de tweede wereldoorlog verscheen de eerste Multon: Het signaal des doods. Wat volgde was een onafgebroken stroom van zo'n 350 boeken, die pas rond 1970 stopte. Nog tot 1978 kwamen herdrukken op de markt, maar toen was de Multon-magie definitief uitgewerkt.

Een fraaie anekdote over Edward Multon: een Groninger, die vroeger in Rotterdam woonde, leende vaak in een leesbibliotheek boeken van Edward Multon. De man dacht vermoedelijk dat Multon een Amerikaan was. Op een dag vertelde de winkelier hem, toen deze vroeg naar de nieuwste Multon: 'Weet je wel, dat die Multon hier boven woont?' Op datzelfde moment kwam Herman van der Voort net voorbij lopen. De winkelier wees naar hem en zei: 'Dat is hem nou!'

Werk: zie het voortreffelijke overzicht van Walter Kosters op www.vnster.nl en verder www.detectionary.nl.

(Met dank aan Karel Siebers. De man uit de anekdote is een kennis van Klaas Vanderspoel, waarvoor eveneens dank.)

multon_edward_-_biografie.txt · Laatst gewijzigd: 2017/09/04 22:13 (Externe bewerking)



Er zijn 4 bezoekers online