Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


belofte_de
Boektitels: B > - 001 t/m 100

Titel: De belofte
Originele titel: -

Subtitel: -
Afwijkend titelblad: -
Officiële 1e publicatie: -

Auteur:

Noort, Selma
Naar een idee van: Oorspronk, Merel van
Vertaling:
Omslag ontwerp: … | Omslag illustratie:
Binnenwerk illustratie(s): -

Uitgever (jaar): Uitgeverij Zwijsen b.v., Tilburg - BoekenBakkers (2012)
Redactie:
Druk: 1e | Uitvoering:
Soort: Roman | Pagina's:
Genre: Fantasy - Jeugd

ISBN:
Opmerkingen:
Verhalen wedstrijd voor kinderen van 13 jaar en jonger uitgeschreven door EMTÈ Supermarkten.
Acht bekende kinderboekenschrijvers hebben elk een titel en een verhaallijn geschreven. Kies jouw favoriet en maak jouw verhaal van ongeveer één of twee A4tjes.
De schrijvers zullen de acht winnende verhalen afbakken tot echte boeken!


Strip als: -
Hoorspel als: - | Luisterboek als: -
Film als: - | TV Serie als: -


e-Boek niet aanwezig


Naar het verhaal idee van Merel van Oorspronk: (12 jaar)
Het werd al donker, ik lag nog steeds wakker in mijn bed. Tik, tik, tik, dat is vast Daan weer. Sinds dat iemand een roddel had verspreid dat ik op hem verliefd was, stond hij elke week wel een paar keer voor mijn raam. Langzaam schoof ik het gordijn opzij. “Aaahh”, ik gilde zo hard als ik kon. Want in plaats van Daan voor mijn raam, stond mijn oma daar. Niets raars natuurlijk, maar ze was al 10 jaar dood. Ik kende haar alleen nog maar van foto's. Door de schrik viel ik achterover. Met mijn hoofd op de rand van het bed. Het werd zwart voor mijn ogen. En langzaam viel ik in een lange slaap..

Waar ben ik? Een gevoel van angst bekroop me. Langzaam werd het allemaal weer een beetje duidelijk, Ik was in het ziekenhuis. Ik was gevallen, waarom eigenlijk. Ooh ja..mijn oma..
Er zitten wel 20 mensen om mijn bed heen. Wat lief dat ze me allemaal komen opzoeken.
Ik geef mijn moeder een voorzichtige knuffel. Hoe gaat het met je?, vraagt ze. Goed hoor, zeg ik voorzichtig. Diep van binnen gaat het helemaal niet goed met me. Maar ik durfde dat niet te vertellen. Ze geloofde ze me toch niet. Ik zou het ook niet geloven als iemand tegen me zei, dat je een persoon van al 10 jaar dood weer hebt gezien. Ik zou keihard gaan lachen. Ik kijk nog eens om me heen. Wat een mensen, het lijkt wel een klas. ‘Merel, Merel’ zei een stem.. ‘Wat’!!? schreeuwde ik, wie ben je? Wees maar niet bang Mereltje. Ik ben het maar. Langzaam verscheen het beeld van mijn oma. ‘Ga weg, ga dan weg’ schreeuwde ik zo hard als ik kon. Iedereen keek verschrikt om zich heen. Na nog wel 20 keer “ga weg!!” geroepen te hebben, ging iedereen weg.. Behalve mijn oma.
Nou fijn, hier schiet ik ook niet mee op. Niet bang zijn meisje, ik ben hier om je te helpen.
“Wat nou helpen”, schreeuwde ik. Ga weg. .Verdwijn! Kindje wat heb ik verkeerd gedaan? Ik kan er toch ook niets aan doen dat ik je nooit heb gekend?’ Ik was even stil, ergens had ze wel gelijk. Wat kon zij eraan doen dat ze dood ging voordat ik haar kende. Iedereen gaat toch ooit dood. Langzaam en zachtjes gaf ik toe dat ze eigenlijk wel gelijk had.
Maar wat kom je hier dan doen? En waarom liet je me zo schrikken? Rustig aan meisje. Rust eerst maar eens goed uit, dan vertel ik je het allemaal nog wel. En voor dat ik iets kon vragen was ze al weer weg. Net zo snel als dat ze gekomen was.

“Nee, nee, nee, waarom ik.. Waarom ik!!?” Ik schrok wakker, mijn moeder keek me angstig aan.
Gaat het wel goed met je? vraagt ze bezorgd. Merel gaat alles goed, hoor je me wel? Ja, mama alles gaat goed. Rustig maar, het was maar een droom. Ik knuffelde haar. Hoelang zit je hier al? vroeg ik.
Al wel een paar uur. ik heb al twee boeken uit. Ze grinnikte. Ik voelde dat mijn ogen weer moe werden. Ik viel langzaam in slaap.

Toen ik wakker werd voelde ik me al een stuk beter. Het leek wel of alles genezen was door dat uurtje slapen. Mijn moeder was weg , en er zat niemand meer om mijn bed heen. Heel zacht hoorde ik gelach. Waar komt dat nou vandaan? Ik keek om me heen, niets te zien. Ik keek onder mijn bed. Hoi, zei mijn oma. Aaah, ik schrok me kapot. Wat doet mijn oma onder mijn bed? Toen ik weer een beetje bij kwam van de schrik lachte ik me suf.. Oma, wat doe je daar? Ze glimlachte en kroop eronder vandaan. Ben je al een beetje uitgerust, lieverd? Ja hoor oma, ik voel me prima. Mooi zo meisje, dan begin ik nu met mijn verhaal.
En ze begon..

Na een halfuur zwijgen en vooral goed luisteren, was oma stil. Zo, denk je erover na lieverd?
En ze was alweer weg. Wat moeilijk. Waarom moest ik nou weer naar New York?
Helemaal alleen. Dat vindt mijn moeder nooit goed. En wat moet ik doen in New York. Waarom niet naar Londen of Los Angeles of Brussel. Waarom New York? En wat moest ik daar?
Een klein meisje in zo’n grote stad, ik ben pas 12 en zit nog maar net in de eerste van de middelbare school. Wat kan ik nou beginnen daar? Verwacht mijn oma dat ik één of andere superheld ga spelen? Wat wil ze van me? Wel duizend vragen draaien rond in mijn hoofd. Eerst maar eens dat ziekenhuis uitkomen. Anders kan ik helemaal niets. Ik wacht wel af.


belofte_de.txt · Laatst gewijzigd: 2016/10/23 12:42 door prediker



Er zijn 23 bezoekers online