Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


begeleidende_brief_bij_het_stageverslag_en_het_antwoord_van_de_stagebegeleider_daarop_-_verhaal

Jos Lexmond

Begeleidende brief bij het stageverslag en het antwoord van de stagebegeleider daarop



Geachte Heer,


Bij dezen treft u het eerste deel van mijn stageverslag aan.
Ik wil me graag verontschuldigen voor het feit, dat ik alleen nog maar in staat ben geweest de periode van mijn vroege kindertijd te behandelen en niet tot aan mijn pubertijd ben geraakt, zoals opgedragen een viertal weken geleden. Ik moet u zeggen dat ik nog steeds niet bijgekomen ben van de schok die uw onthullingen bij mij teweeg brachten Ik voel me niet als een ander, maar toch ben ik het. Of misschien moet ik Anderling zeggen? Normaal ben ik niet zo snel van mijn stuk te brengen, maar nu… nu is dat wel even anders. Gisteren heb ik mijn vrouw verlaten na een huwelijk van bijna vijfentwintig jaar. Ze zette me zuurkool met spekjes, braadworst voor de jus en een stukje rookworst voor. Normaal gesproken is dat mijn lievelingsgerecht deze tijd van het jaar, maar nu begon ik al te kokhalzen terwijl ik het alleen nog maar rook. U kunt zich voorstellen wat er gebeurde toen ze het onder mijn neus schoof. Ik kon het toen nog op acute buikgriep gooien. Diezelfde avond, toen ik weer wat was opgeknapt, werd ze aanhalig, als U begrijpt wat ik bedoel. Met de gedachte aan wat er zou moeten volgen, kreeg ik het Fraks benauwd en sloot me op in de logeerkamer. Mijn vrouw bonkte in eerste instantie kwaad op de deur en verbleef er daarna de halve nacht, onafgebroken huilend. Daar kon ik niet tegen. Ik was me er zeer wel van bewust dat zij niets aan deze situatie kon doen en pakte mijn koffer. Ik schrijf deze brief nu op een hotelkamer.
De afgelopen vier weken heeft mijn Frak geest in mijn mensenlichaam voor vele problemen gezorgd. Zo moest ik steeds de nijging onderdrukken om mijn laklobben eens stevig te rakken en ik liet de hele tijd van alles uit mijn handen vallen omdat ik dacht en trouwens ook het gevoel had dat mijn zijarm het ook vast had. Als ik naar het toilet ging moest ik me dwingen te gaan zitten en niet ondersteboven aan te spoelbak te gaan hangen, zoals het een normale Frak betaamt. Ik had een onbeheersbare trek in alkhaal staven en liep daarom de godganse dag op een schoolkrijtje. wat er in de verte iets op lijkt, te kauwen en sabbelen. Ook gummetjes (vooral die met aardbeiengeur (en smaak)) gingen er in als Yaki. Helaas vond mijn mensenmaag dat soort dingen weer niet zo prettig, zodat ik af en toe toch op mijn kop in de toiletpot hing. Ik hoop dat ik uiteindelijk, als de Frak elementen hun plaats hebben gevonden, zoals u beloofde, demensendingen weer normaal kan eten, drinken en doen. Als ik zo nog vijfentwintig, of misschien wel dertig mensenjaren verder moet voordat ik weer volledig Frak kan zijn. zal ik waarschijnlijk voor die tijd mijn verstand verliezen en beëindiging van het Menszijn verlangen. Als mijn lijden te ondraaglijk wordt, zal ik het Menszijn desnoods zelf eindigen.
Ik weet nu weer dat het als sterven aanvoelde toen mijn eigen bewustzijn in de mensenbaby geblokkeerd werd om onwetend van mijn Frak zijn, op te groeien en leven als een Mens. Het deblokkeren van het Frak element, nadat u mij ontvoerde, onderging ik dan ook als een bevrijding en sindsdien werken mijn hersenen op meer dan volle kracht. Als onbewuste, was ik een Sciencefiction liefhebber van het eerste uur. Ik probeerde zelf ook wei eens wat verhaaltjes te schrijven, die niet onaardig waren (al zeg ik het zelf). Maar nu… nu heb ik zojuist een briljant verhaal (al zeg ik het weer zelf) voltooid en waar dat vandaan komt, daar zijn er meer.
U begrijpt dat al deze toestanden me niet echt helpen om me te concentreren op mijn taken en dat daardoor het stageverslag zo miniem is. Hopelijk is het geen probleem als ik mijn achterstand in de komende periode zal proberen in te lopen.

Met vriendelijke groeten,

Han van de Velde (ofwel Levidius Akh do Zial)

Bijlage: Stageverslag tot aan de kleutertijd, voor zover ik het me herinner.



Beste Levidius Akh,

Het is geen probleem, doe maar rustig aan. De verwarring van nu, zoals je al tijdens de bewustwording verteld werd. is slechts tijdelijk. Over hooguit 6 aardmaanden is het Frakzijn geheel en al geïntegreerd in het Menszijn. Je zult dan voor aardse begrippen voor tweehonderd procent kunnen functioneren. Hebt dus geduld. Bedenkt wel, Trantor is ook niet op een dag gebouwd. Doe dus niet zoiets definitiefs als een einde aan je Menszijn maken en voltooi je stage gewoon, anders zal je de eerste Frak zijn die het niet heeft afgemaakt. Ik zal je trouwens nog eens wat vertellen, iets wat je nu vreemd zal vinden, maar later zal kunnen beamen. Als je menselijke gastheer straks sterft en je stage daarmee afgelopen is, zal het je spijten en verdriet doen. Jij gaat dan uit de Mens. maar de Mens zal nooit meer uit jou gaan. Het stagelopen is een soort van symbiose van de Frak met de Mensheid geworden Het iets waar we niet meer buiten kunnen. Wij hebben de Mensen fantasie en elementair denken gegeven en er nieuwsgierigheid en volharding voor teruggekregen. Ik weet niet wie van ons een groter geschenk heeft gegeven of ontvangen. Je weet nog niet half hoe je leven verrijkt zal zijn ais de Frak/Mens integratie eenmaal voltooid is.
Maar goed, ais je grotere moeilijkheden krijgt dan die je nu hebt, aarzel dan niet contact met me op te nemen. Je weet hoe je een noodoproep kan doen.
Leuk hé. dat van die SF verhalen? Op de een of andere manier lekt het Frak element toch wat door de blokkade en stimuleert zodoende de fantasie van de Mens. Alle Frak stagiaires, voor de bewustwording, zijn minimaal SF liefhebber en veelal ook schrijver. Voor mijzelf was dat geen uitzondering. Geniet er maar van zolang je kunt. Zoals eerder gezegd het is geen enkel probleem als je stageverslag wat later komt. In tegenstelling tot de Mens heeft een Frak meer dan tijd genoeg.
Nog een ding. Probeer je weer te verzoenen met je echtgenote. Het kan geen kwaad een medestander en een vriendin te hebben. Je zult zien dat je na verloop van tijd de zuurkool weer lekker zal vinden en ook de behoefte aan schoolkrijtjes gaat over. Zelfs de zin in aardse seks komt uiteindelijk wel weer terug. Ga eens bij je huisarts langs en gooi het gebeurde op een midlife crisis, dat zal niemand vreemd vinden. Echt, je bent de eerste Mens van rond de vijftig jaar niet, die daar problemen mee heeft. Ais je behoefte voelt om eens met een andere Frak dan mijzelf van gedachten te wisselen, dan zou ik zeggen, bezoek eens een SF conventie.
Daar lopen er genoeg van ons rond. Je zult het zien, alles komt goed. Echt waar.

Moge je dag roze gloeien,

Zelaoue Helasius ap Mauro (ofwel Isaac Asimov)

begeleidende_brief_bij_het_stageverslag_en_het_antwoord_van_de_stagebegeleider_daarop_-_verhaal.txt · Laatst gewijzigd: 2013/06/13 18:09 door prediker



Er zijn 19 bezoekers online